Recensie: Massive Attack*** - Sportpaleis Merksem - vrijdag 3 september 2010

Een droomstart van het nieuwe seizoen beleefde het Sportpaleis in Merksem met een fenomenaal optreden van Massive Attack. Onder het ondertussen blauw-grijze dak kregen zo’n 9 000 bezoekers een muzikale, vocale én visuele feilloze trip voorgeschoteld.

“Blijf stand by – preparez-vous” zagen we in de visuals die opener “United snakes” begeleidde. Het publiek was bij de les, vanaf de allereerste tot de allerlaatste noot. Nooit gedacht trouwens dat Massive Attack op minder dan een jaar tijd na zijn vorige passage, toen in de Lotto Arena, groot genoeg zou zijn voor het Sportpaleis. Dat was het ook niet, want het balkon bleef dicht. Maar met bijna 9000 bezoekers trok het optreden ook veel meer volk dan er in de zaal naast het Sportpaleis zou in kunnen. Een band die dus te groot is voor het baby Sportpaleis, maar ook te klein voor het kleine. Toch wist de Britse band in die megazaal een indringende sfeer te creëren die ieders en onze aandacht wist te houden.

Geen “sold out”- bordje dus, en dat is best jammer, want Massive Attack verdiende een sterkere publieksopkomst. Maar wie er was genoot . Martina Topley Bird bracht “Babel” uit hun jongste album Heligoland. Hier een daar gaf ze het nummer een extra muzikale toets op haar synthesizer terwijl tekst op de ledschermen razendsnel voorbijvliegt . Tijdens “Risingson” mogen naast de 2 drums, toetsen en elektro, de elekrische gitaren voor het eerst goed doorklinken. De sound klinkt perfect.

Populatiecijfers, het dagelijks verlies aan liters olie in de Golf van Mexico, de winstcijfers van BP vorig jaar, het gemiddeld aantal land per m² per persoon in Israël, immigratiecijfers, de kosten van de oorlog in Irak, de geschatte kosten voor de heropbouw na orkaan Katrina, de wapenverkoop aan ontwikkelingslanden,… het zijn maar enkele uit de vele cijfers die voorbijflitsen op de schermen terwijl Horace Andy “Girl I love you” zingt. Ook later zal de band zich meer dan eens rond sociale thema’s uitspreken.

Rode digits ondersteunen visueel “Future proof”. Elektro-effecten brengen het nummer tot een stevige instrumental waarna gitaren het nummer opnieuw doen openbloeien. Vocaal hangt hetgeen we horen ergens tussen praten en zingen.

De eerste tonen van “Splitting the atom” worden ontzettend enthousiast onthaald. Precisiewerk is dit, met een perfect gevoel voor timing volgen de groene spots die hun lichtbundel verspreid zien, het ritme van de beat met telkens een kleine draaibeweging. Een behoorlijk spooky sfeer creëert Massive Attack vervolgens met synths en later ook gitaar en drums die op het voorplan treden tijdens “Mezzanine”. “Bezeten door geesten”, “Hier sterven”, “de angst”, “terroristen” en “niet beschuldigd van een misdaad” zijn woorden die zich visueel laten associëren met de song.

Op verschillende fora lezen we dat de originele zangeres van onder andere Teardrop en Unfinished Sympathy - Shara Nelson nu door Deborah Miller vervangen, doet verlangen naar Nelson. Live hebben we Nelson nooit aan het werk gezien, dus oordelen lijkt ons moeilijk. Feit is dat Miller het er uitmuntend van af bracht in het Sportpaleis. Teardrop draait quasi volledig rond haar zang, de instrumentale inkleding houdt het op een metronomische tik op elektrische drum, synths en drum die haar ondersteunen. Later nemen elektrische gitaar en elektro het in een knap instrumentaal moment over. Genieten is dit.

Horace Andy heeft nog geen letter van “Angel” gezongen of we zien een jongeman voor ons de gsm bovenhalen en een nummer intikken. Zeer repetitief horen we later “Love you” meerdere malen herhaald. We hopen alvast dat de boodschap aan de andere kant van de lijn is overgekomen. “Inertia Creeps” krijgt op de ledschermen grote nieuwskoppen mee zoals “Kim Clijsters blijft derde op de wereldranglijst. Justine Henin is een bijter”, “Nieuw vanaf september: bier wordt duurder.” en “Lukaku: ik ga graag naar school.” onder andere. Alle visuals die we het ganse optreden te zien krijgen, zijn zowel in het Engels, Nederlands als het Frans te lezen. Sterk hoor dat de Britten voor dit compromis kozen. “Safe from harm” kreeg teksten mee van onder andere Mandela, Orwell, Malcolm X en anderen die de vrijheid bewierrookten terwijl we Miller “You can free the world you can free my mind. Just as long as my baby‘s safe from harm tonight” hoorden zingen dat aanvankelijk nog tranceachtig met zijn synths en gitaren klonk maar naar het slot een rockachtig einde kende, waar het belang van de elektrische gitaren toenam.

Voetgestamp op de tribunes en langdurig oorverdovend gefluit. Na een uur en een kwartier wou het publiek absoluut meer van dit straf muzikaal niveau horen. Voor de allereerste keer liet de band “You were just leaving” op het publiek los, dat de nieuwe song best kon smaken. Daarna volgde wat ons betreft het absolute hoogtepunt uit dit topconcert: Deborah Miller die de hoge noot uit “Unfinished Sympathy” vlotjes bracht, een song die met zijn repetitieve synths gaandeweg terrein winnen tijdens het nummer. De sound werd voller en zo aangedikt dat het “Unfinished Sympathy” epische allures kreeg. Miller ondersteunde het ritme mee op haar beatring. Een laatste keer liet Massive Attack op sociale thema’s van zich horen toen we tijdens “Atlas air” eerst een wereldbol en vertrekinformatie van vliegtuigen zoals in een luchthaven zagen. Later kwamen er verschillende logo’s van voornamelijk Amerikaanse bedrijven voorbijflitsen, terwijl die op den duur meer en meer stilstond bij die van BP dat volgens de Britse band nu staat voor “Beyond Petroleum”. Na ruim een uur en drie kwartier optreden sloot Massive Attack het eerste optreden van dit seizoen in het Sportpaleis af met “Karmacoma”. Een verdiende staande ovatie volgde waarna de Massive Attack-karavaan met 2 trucks en 3 bussen koers zette naar Ierland.

< Bert Hertogs > voor concertnieuws.be

De setlist:

1. United snakes
2. Babel
3. Risingson
4. Girl I love you
5. Future Proof
6. Psyche
7. Splitting the atom
8. Mezzanine
9. Teardrop
10. Angel
11. Inertia creeps
12. Safe from harm

Bis:

1. You were just leaving
2. Unfinished Sympathy
3. Atlas air
4. Karmacoma